← Alle artikelen Ubiquiti

Hoeveel opslag heeft u nodig voor UniFi Protect?

UniFi Protect-opslag berekenen begint niet bij het aantal camera’s, maar bij resolutie, bitrate, bewegingsactiviteit en bewaartermijn. Met deze praktische methode maakt u een realistische inschatting voor uw videobeveiliging.

Hoeveel opslag heeft u nodig voor UniFi Protect?

Wie een UniFi Protect-systeem samenstelt, kijkt vaak eerst naar het aantal camera’s en daarna naar de opslagcapaciteit. Dat is een bruikbaar startpunt, maar geen betrouwbare berekening. Twee installaties met hetzelfde aantal camera’s kunnen namelijk sterk verschillen in opslagverbruik door resolutie, bitrate, beeldactiviteit, detecties en de gewenste bewaartermijn.

In dit artikel leest u hoe u de opslagbehoefte voor UniFi Protect benadert, welke keuzes de uitkomst beïnvloeden en wanneer een compacte recorder of juist een groter videoplatform logisch is.

De vijf factoren die opslag bepalen

De benodigde opslag wordt vooral bepaald door vijf variabelen: het aantal camera’s, de ingestelde bitrate, de resolutie, de hoeveelheid beeldactiviteit en het aantal dagen dat u opnames wilt bewaren. Detecties en gebeurtenissen kunnen daar nog extra invloed op hebben, afhankelijk van de gekozen opname-instellingen.

1. Aantal camera’s

Elke camera levert een afzonderlijke videostream. Het aantal camera’s is daarom de eerste vermenigvuldigingsfactor. Een systeem met zes camera’s gebruikt bij gelijke instellingen ongeveer twee keer zoveel opslag als een systeem met drie camera’s.

Tel niet alleen de camera’s die vandaag worden geplaatst. Houd ook rekening met uitbreidingen, tijdelijke camera’s of een toekomstige wijziging van de montageplaatsen. Een recorder die exact op de huidige situatie is afgestemd, kan daardoor sneller een beperking worden dan verwacht.

2. Bitrate is belangrijker dan alleen resolutie

Resolutie zegt hoeveel detail een camera kan vastleggen, maar de bitrate bepaalt in belangrijke mate hoeveel gegevens de videostream daadwerkelijk bevat. Een hogere bitrate kan meer detail behouden bij beweging, maar vraagt ook meer netwerkcapaciteit en opslag.

Gebruik voor een eerste berekening de bitrate die in de camera- of Protect-configuratie is ingesteld. Reken bij variabele bitrate met een realistische gemiddelde waarde en niet alleen met een theoretisch maximum. Bij scènes met veel beweging, zoals een entree of parkeerterrein, kan het werkelijke verbruik hoger uitvallen dan bij een rustig kantoor.

3. Resolutie en beeldcompressie

Een hogere resolutie levert meer beeldinformatie, maar is niet in iedere situatie nodig. Voor identificatie op een entree kan detail belangrijker zijn dan op een overzichtsbeeld van een magazijn. De juiste resolutie hangt dus af van het doel van de camera: overzicht, observatie of herkenning.

Let daarnaast op de gekozen compressie en de manier waarop de recorder de stream verwerkt. Vergelijk camera’s daarom niet uitsluitend op megapixels. Een camera met een hogere resolutie is niet automatisch de beste keuze als de montageplek, lenshoek of lichtsituatie het extra detail niet benut.

4. Beweging en opnamebeleid

Continu opnemen is overzichtelijk en voorkomt dat een gebeurtenis buiten een bewegingsvenster valt. Het vraagt echter meer opslag dan opnemen op basis van beweging of gebeurtenissen. Bij een rustige binnenruimte kan gebeurtenisgestuurd opnemen het verbruik aanzienlijk beperken. Bij een drukke entree of een terrein met veel verkeer kan het verschil kleiner zijn.

Maak vooraf onderscheid tussen locaties. Een ingang, kassa, laadzone en openbare doorgang hebben vaak een ander bewegingsprofiel dan een technische ruimte of afgesloten kantoor. Eén uniforme opname-instelling voor alle camera’s is daarom niet altijd de efficiëntste keuze.

5. Bewaartermijn

De bewaartermijn is het aantal dagen waarvoor u opnames beschikbaar wilt houden. Verdubbeling van de bewaartermijn betekent bij verder gelijke instellingen in grote lijnen ook een verdubbeling van de benodigde opslag.

Bepaal de termijn vanuit een concreet proces: hoe lang duurt het voordat een incident wordt gemeld, beoordeeld en veiliggesteld? Leg ook vast welke camera’s en tijdstippen relevant zijn. Een langere bewaartermijn voor alle streams is niet altijd nodig wanneer bepaalde camera’s alleen voor live-observatie of korte verificatie worden gebruikt.

Een eenvoudige rekenmethode

Voor een eerste schatting kunt u de gemiddelde bitrate per camera omrekenen naar opslag per dag en die waarde vermenigvuldigen met het aantal camera’s en de bewaartermijn.

De basisformule is:

opslag in GB ≈ bitrate in Mbit/s × 10,8 × aantal camera’s × aantal dagen

De factor 10,8 is een praktische omrekening van megabits per seconde naar gigabytes per dag. Voorbeeld: zes camera’s met een gemiddelde bitrate van 4 Mbit/s en een bewaartermijn van veertien dagen geven een theoretische behoefte van ongeveer 3.629 GB. Dat is een rekenkundige indicatie, geen gegarandeerde opslagduur.

Plan altijd extra ruimte voor bestandssysteemoverhead, variaties in bitrate, metadata, gebeurtenissen en wijzigingen in de configuratie. Een kleine veiligheidsmarge voorkomt dat de recorder sneller dan gepland oude beelden overschrijft.

Continu opnemen of alleen bij gebeurtenissen?

De keuze tussen continu opnemen en gebeurtenisgestuurd opnemen is zowel technisch als organisatorisch. Continu opnemen geeft een vollediger tijdsbeeld en maakt het eenvoudiger om terug te zoeken wat vóór een incident gebeurde. Daar staat een hogere opslagbehoefte tegenover.

Gebeurtenisgestuurd opnemen kan opslag besparen, maar vereist goed ingestelde detectiezones en passende gevoeligheid. Te ruime zones leiden tot veel onnodige clips; te krappe zones kunnen relevante gebeurtenissen missen. Test daarom overdag én ’s nachts, zeker bij camera’s buiten.

Een praktische middenweg is om belangrijke camera’s continu te laten opnemen en minder kritieke camera’s op gebeurtenissen te laten reageren. De juiste keuze hangt af van het beveiligingsdoel, de privacyafspraken en de manier waarop beelden achteraf moeten worden onderzocht.

Welke recorder past bij de berekening?

Voor een kleine installatie met een beperkt aantal camera’s kan een compacte recorder met ingebouwde PoE-aansluitingen overzichtelijk zijn. De UniFi Protect Network Video Recorder Instant heeft één drivebay, zes Gigabit-PoE-poorten en een HDMI-uitgang. Dat maakt de recorder inhoudelijk passend bij een compacte opstelling, maar de ene drivebay en het aantal PoE-poorten vormen ook duidelijke grenzen voor groei en opslagplanning.

Bij grotere installaties is niet alleen de opslagcapaciteit relevant, maar ook de mogelijkheid om meerdere schijven te plaatsen en het systeem organisatorisch te beheren. De UniFi Enterprise NVR Core is bedoeld voor grotere UniFi Protect-installaties en beschikt over zestien bays voor HDD’s of SSD’s. Daarmee past dit type recorder bij een ontwerp waarin meerdere camera’s, een langere bewaartermijn of toekomstige uitbreiding vooraf worden meegenomen.

De recorderkeuze staat los van de cameraresolutie. Een camera zoals de UniFi G5 Bullet levert 2K-beeld en gebruikt PoE, maar de uiteindelijke opslagbehoefte blijft afhankelijk van de ingestelde stream, opnamewijze en bewaartermijn. Gebruik de productspecificaties daarom als uitgangspunt en controleer daarna de instellingen van de complete Protect-installatie.

Opslagcapaciteit is niet hetzelfde als bruikbare opslag

De capaciteit van een geplaatste schijf is niet één op één gelijk aan de ruimte die u voor videobeelden kunt gebruiken. Formatteringsverschillen, systeemruimte, opnamegegevens en eventuele beschermings- of beschikbaarheidsmaatregelen beïnvloeden de bruikbare capaciteit.

Controleer ook hoe de recorder met meerdere schijven omgaat voordat u een opslagconfiguratie kiest. Het aantal bays zegt hoeveel schijven fysiek kunnen worden geplaatst, maar niet automatisch hoeveel capaciteit, redundantie of herstelmogelijkheden uw uiteindelijke configuratie biedt. Laat die eigenschappen aansluiten op uw beveiligings- en continuïteitseisen.

Controleer de berekening in de praktijk

  • Noteer per camera de resolutie, gemiddelde bitrate en opnamewijze.
  • Verdeel camera’s in groepen met vergelijkbare bewegingsactiviteit.
  • Bepaal per groep de gewenste bewaartermijn.
  • Bereken de theoretische opslag en voeg een realistische marge toe.
  • Controleer of het aantal drivebays, PoE-poorten en de uitbreidingsruimte bij het ontwerp passen.
  • Test na installatie de werkelijke bitrate, terugzoekfunctie en overschrijfdatum.

De werkelijke opslagduur kan veranderen na een wijziging van bitrate, firmware, detectiezones of camera-instellingen. Opslag berekenen is daarom geen eenmalige handeling: neem het mee in periodiek beheer en lifecycleplanning.

Praktische ontwerpkeuzes

Begin bij het beveiligingsdoel en niet bij een willekeurig aantal terabytes. Bepaal eerst welke gebeurtenissen aantoonbaar moeten worden vastgelegd, welke camera’s continu beschikbaar moeten zijn en hoe lang beelden nodig zijn voor onderzoek. Daarna kunt u resolutie, bitrate en opnamebeleid per locatie afstemmen.

Bij een nieuwe installatie is het verstandig om ruimte te reserveren voor groei. Bij een bestaande installatie kan het efficiënter zijn om eerst de opname-instellingen, detectiezones en bewaartermijnen te verbeteren voordat u extra opslag plaatst. Zo voorkomt u dat capaciteit wordt gebruikt voor beelden die in de praktijk weinig waarde hebben.

RS Smart Buildings kan helpen bij het vertalen van uw cameradekking, bewaarbeleid en uitbreidingsplannen naar een passende opslag- en recorderconfiguratie. Ook een professionele installatie en oplevering op locatie kan logisch zijn wanneer bekabeling, PoE, cameramontage en Protect-instellingen als één geheel moeten worden getest.

Gerelateerde producten